បណ្ណសារ

បណ្ណសារ សំរាប់ ចំណាត់ក្រុម ‘អក្សរសាស្ត្រ’

ពៅអើយបងស្ដាយ

ខែ តុលា 5, 2009 nimol 16 វិចារ

បង​គ្មាន​ពាក្យ​អ្វី​ត្រូវ​និយាយ​ក្រៅ​ពាក្យ​ថា​ស្ដាយ។ បង​ស្ដាយ​អូន​ណាស់​ពៅ។

1-ពៅអើយបងស្ដាយ ស្ដាយរូបស្ដាយកាយ ស្ដាយចិត្តចរណៃ
ស្ដាយមិនបានស្និទ្ធ ជាប្រពន្ធប្ដី ស្ដាយ​គ្មាន​និស្ស័យ
ជា​គូ​ជីវិត។
2-ពៅអើយបងស្ដាយ ស្ដាយក្លិនឆោមឆាយ ស្ដាយបេះដូងពិត
ច្រើនឆ្នាំកន្លង អូនបងលួចគិត ស្ដាយមិនយល់ចិត្ត
ចិត្តដែលលួចស្នេហ៍។
3-ពៅអើយបងស្ដាយ ស្ដាយលើសពីស្ដាយ ស្ដាយចិត្តថ្នមថែ
ស្រលាញ់ពៅម្នាក់ លាក់រាប់ឆ្នាំខែ ម្ដេចកម្មបង្វែរ
ឲ្យហាមិនរួច។
4-ពៅអើយបងស្ដាយ ស្ដាយមិនបរិយាយ ស្ដាយចិត្តលបលួច
ស្ដាយមិនវាចា ថាបងគិតកួច ស្ដាយរើមិនរួច
ពីចិត្តកំសាក។
5-ស្ដាយពេលវេលា ស្ដាយចិត្តពុំងា អូនទ្រាំលំបាក
ស្ដាយកំហុសបង យឺតយ៉ាវសាកត្រាក ឱ! ចិត្តកំសាក
ផ្ដន្ទាខ្ញុំម៉្លេះ?
6-ពៅអើយបងស្ដាយ ស្ដាយប្រាប់អ្នកម្ដាយ យឺតយ៉ាវប្រហែស
ស្ដាយបងគិតច្រើន ខ្វល់ដូចដែកច្រែះ ទាល់តែគេបេះ
ទើបភ្ញាក់អាត្មា។
7-ស្ដាយព្រោះស្មានខុស ស្មានថាតូចស្រស់ អូនមិនស្នេហា
ស្មានចិត្តមិនត្រូវ ទើបមិនវាចា ថាបងប្រាថ្នា
អូនជាគូគាប់។
8-ស្ដាយវាសនាតិច កម្មកាចមកក្ដិច ឲ្យបងឥតភ័ព្វ
ឲ្យអូនបានគេ និស្ស័យមកភ្ជាប់ ចោលបងធុញថប់
ក្នុងលោកធំធេង។
9-ស្ដាយ!ស្ដាយ!ស្ដាយ!ស្ដាយ! ស្ដាយមិនបកស្រាយ ទាន់ពេលជាក់ស្ដែង
ខឹង!ខឹង!ខឹង!ខឹង ខឹងនឹងខ្លួនឯង ម្ដេចមិនថ្លាថ្លែង
ឲ្យអស់សេចក្ដី។ (នៅ​មាន​ត)

ចំណាត់ក្រុម ៖អក្សរសាស្ត្រ

តើពាក្យ«ផ្សារ»មានប្រភពមក​ពី​ភាសា​ណា?

ខែ មិថុនា 6, 2008 nimol 13 វិចារ

តើ​អ្នក​ទាំងអស់​គ្នា​មាន​ដែល​ចាប់អារម្មណ៍​ទេ​ថា ពាក្យ «ផ្សារ» ដែល​ត្រូវ​នឹង​ភាសា​អង់គ្លេស Market និង​ភាសា​បារាំង Marché ជា​ពាក្យ​ភាសា​ខ្មែរ​សុទ្ធ​ឬយ៉ាងណា?

តាម​វចនានុក្រម​ខ្មែរ​របស់​សម្ដេច​សង្ឃ​ជួន ណាត «ផ្សារ» ជា​ពាក្យ​ក្លាយ​មក​ពី​បរទេស​ថា ប៊ៈហ្សារ តែ​ព្រះអង្គ​មិន​បាន​បញ្ជាក់ថា ពាក្យ​នេះ​ចេញ​មក​ពី​ភាសា​ណា​នោះ​ទេ។

ផ្សារ () (ក្លាយ​មកពី​ពាក្យ​បរទេស​ថា ប៊ៈហ្សារ) ទីប្រជុំ​លក់​ទិញ​របស់​ផ្សេងៗ គឺប្រជុំ​ផ្ទះ ឬ រាន​តូច​ធំ​ដែល​គេ​ដាក់​ទំនិញ​លក់​ដូរ។ បុរាណ​ប្រើ​ពាក្យ​នេះ​ថា អាប័ណ (បាលី-សំស្ក្រឹត) ។ ផ្សារផ្សោ៖ ផ្សារ​ស្ដុកស្ដម្ភ​និង​ផ្សារ​រាយរង​នៅ​លាយ​ចម្រុះ​គ្នា (ពាក្យ​សាមញ្ញ)

ដោយ​ចង់​ដឹង តើ​ពាក្យ​នេះ​ចេញ​មក​ពី​ភាសា​ណា​ឲ្យ​ពិត​ប្រាកដ ខ្ញុំ​ក៏​ស្វែងរក​ពាក្យ​នេះ​នៅ​ក្នុង​ឯកសារ​ផ្សេងៗ​ទៀត។ សំណាង​ល្អ ខ្ញុំ​បាន​ប្រទះ​ពាក្យ​នេះ​នៅ​ក្នុង​វចនានុក្រម​ខ្មែរ-អង់គ្លេស បោះពុម្ព​ដោយ Bureau of Special Research in Modern Languages នៃ The Catholic University of America Press ‘1977។ វចនានុក្រម​នេះ បញ្ជាក់​ថា៖

ផ្សារ ក្លាយ​មក​ពី​ពាក្យ​របស់​ភាសា​ចាម​និង​ម៉ាឡេ។ ចាម​ថា៖ pasar ឯម៉ាឡេ​ថា pasar; persiam bazar.

English-Malay Dictionary: http://www.dicts.info/dictionary.php?l1=English&l2=Malay

តាម​មើល​ពាក្យ​នេះ ខ្មែរ​យើង​ប្រហែលជា​ខ្ចី​ពី​ចាម ម៉ាល៉ាយូ ឬ ជ្វា (?) នៅ​សម័យ​កណ្ដាល​រវាង​សតវត្ស​ទី១៥-១៨ ព្រោះ​សម័យកាល​នោះ នគរ​កម្ពុជា​មាន​ការ​ទាក់ទង​ច្រើន​ជាមួយ​ប្រទេស​ម៉ាល៉ាយូ (ម៉ាឡេ) និង ជ្វា​ទាំង​ខាង​ជំនួញ ទាំង​ខាង​នយោបាយ។

មិន​ដឹង​ថា​តើ​ខ្មែរ​មាន​ពាក្យ​អ្វី​ផ្សេង​ដែល​ជា​ពាក្យ​ខ្មែរ​សុទ្ធ​សម្រាប់​ហៅ​សម្គាល់​ន័យ​នេះ​ឬ​យ៉ាងណា​នោះ​ទេ ក្រៅ​ពី​ពាក្យ​ដែល​ខ្ចី​ពី​ម៉ាឡេ និង បាលី-សំស្ក្រឹត

ចំណាត់ក្រុម ៖អក្សរសាស្ត្រ

តើឈ្មោះខ្ញុំមានន័យយ៉ាងណា?

ខែ មិថុនា 2, 2008 nimol 13 វិចារ

នៅពេលដែលគេសួរខ្ញុំថា តើខ្ញុំមានឈ្មោះអ្វី ខ្ញុំតែងតែមានការរារែកនឹង ប្រាប់ឈ្មោះទៅគេ។ គេនឹងមានការមានការភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង ហើយលាន់មាត់ថា «ឈ្មោះ(ដូច)ស្រី!» បន្ទាប់ពីខ្ញុំបានប្រាប់ឈ្មោះទៅ គេរួចហើយ។ តាមពិតទៅ ឈ្មោះខ្ញុំមិនមែនមិនពីរោះនោះទេ។ គឺពីរោះទាល់តែមែនទែន។ តែហេតុអ្វីបានជាគេចេះតែយល់ (perceive) ថា ឈ្មោះរបស់ខ្ញុំនេះជាឈ្មោះរបស់ស្រីទៅវិញ? មកពីពីរោះពេកទេដឹង? បើតាមអត្ថន័យពិតនៃឈ្មោះនេះ គឺគ្មានចំណុចណាដែលបង្ហាញថា ឈ្មោះខ្ញុំនេះ «និមល» ទាក់ទងនឹងឈ្មោះមនុស្សស្រីឡើយ។

 

តាមវចនានុក្រមខ្មែរ របស់សម្ដេចសង្ឃជួន ណាត បោះពុម្ពនៅឆ្នាំ១៩៦៧ ទំព័រ៣៧៥; «និមល» ឬ «និម្មល» ជាគុណនាម (បាលី៖ និម្មល; សំស្ក្រឹត៖ និម៌ល សរសេរជាអក្សរទេវនាគរីनिर्मल ) មានន័យថា ដែលឥតមន្ទិល ឥតសៅហ្មង ស្អាតបរិសុទ្ធ។

 

តែពាក្យនេះ ខ្មែរយើងតែងនិយមយកមកប្រើក្នុងកំណាព្យ ឬ ចម្រៀងដើម្បីហៅអ្នកណាម្នាក់ដែលខ្លួនស្រលាញ់ពេញចិត្ត គាប់ហឫទ័យរបស់ខ្លួន មិនថាប្រុស ឬ ស្រីឡើយ។

 

ឧទាហរណ៍៖

  • កំណាព្យៈ តាំងពីឃ្លាតចាកនួននិម្មល រៀមរឹងទុក្ខទល់ខ្វល់ក្នុងប្រាណ កិច្ចការសារពើធ្វើពុំបាន នឹកតែកល្យាណសព្វវេលា។
  • ចម្រៀងៈ ទឹកភ្នែកលើថ្ពាល់ ហៅប្រុសនិមលឲ្យត្រលប់ ឃើញមុខមុនពេលឃ្លាតទៅ សមចិត្តពៅដែលនៅត្រូវការបង។ (បទ «គ្មានថ្ងៃបញ្ចប់» របស់សុគន្ធ នីសា)

 

តាមការពន្យល់ខាងលើ គឺគ្មានចំណុចណាដែលបញ្ជាក់ថា «និមល» ជាឈ្មោះរបស់មនុស្សស្រី ឬ ប្រុសសោះឡើយ។ ពាក្យនេះ គឺមានន័យ ត្រឹមតែ ឥតសៅហ្មង ឥតមន្ទិលប៉ុណ្ណោះ។

 

បើយើងពិនិត្យលើពាក្យដទៃទៀតដូចជាពាក្យ ពិសី, កល្យាណ, រតនា, សុផល, វឌ្ឍនា, សុភក្ដិ, វណ្ណា… យើងឃើញថា ពាក្យទាំងអស់នេះ អាចដាក់បានទាំងប្រុសទាំងស្រី ដូចជាមិនសូវអ្នកណា ចាប់ភ្លឹកថាស្រី ឬ ប្រុសទេ។ ចុះហេតុអ្វី ចម្លែកតែពាក្យ «និមល»?

 

តាមពិតមិនមែនមានតែខ្ញុំដែលជាប្រុសឈ្មោះនិមលតែម្នាក់ឯងទេ គឺមានច្រើនទៀតឈ្មោះ និមល ដូចជាលោក កែវ និមល អ្នកឆ្លើយឆ្លងវិទ្យុអាស៊ីសេរី ។ល។ និង ។ល។ ដូច្នេះ សូមអ្នកដែលបានស្ដាប់ឈ្មោះខ្ញុំនៅពេលដំបូង កុំមានការចម្លែកចិត្តអី៕

 

ឯកសារយោង៖

  • វចនានុក្រមខ្មែររបស់សម្ដេចសង្ឃជួន ណាត បោះពុម្ពឆ្នាំ1967 ទំព័រ 375