តើឈ្មោះខ្ញុំមានន័យយ៉ាងណា?
នៅពេលដែលគេសួរខ្ញុំថា តើខ្ញុំមានឈ្មោះអ្វី ខ្ញុំតែងតែមានការរារែកនឹង ប្រាប់ឈ្មោះទៅគេ។ គេនឹងមានការមានការភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង ហើយលាន់មាត់ថា «ឈ្មោះ(ដូច)ស្រី!» បន្ទាប់ពីខ្ញុំបានប្រាប់ឈ្មោះទៅ គេរួចហើយ។ តាមពិតទៅ ឈ្មោះខ្ញុំមិនមែនមិនពីរោះនោះទេ។ គឺពីរោះទាល់តែមែនទែន។ តែហេតុអ្វីបានជាគេចេះតែយល់ (perceive) ថា ឈ្មោះរបស់ខ្ញុំនេះជាឈ្មោះរបស់ស្រីទៅវិញ? មកពីពីរោះពេកទេដឹង? បើតាមអត្ថន័យពិតនៃឈ្មោះនេះ គឺគ្មានចំណុចណាដែលបង្ហាញថា ឈ្មោះខ្ញុំនេះ «និមល» ទាក់ទងនឹងឈ្មោះមនុស្សស្រីឡើយ។
តាមវចនានុក្រមខ្មែរ របស់សម្ដេចសង្ឃជួន ណាត បោះពុម្ពនៅឆ្នាំ១៩៦៧ ទំព័រ៣៧៥; «និមល» ឬ «និម្មល» ជាគុណនាម (បាលី៖ និម្មល; សំស្ក្រឹត៖ និម៌ល សរសេរជាអក្សរទេវនាគរី៖ निर्मल ) មានន័យថា ដែលឥតមន្ទិល ឥតសៅហ្មង ស្អាតបរិសុទ្ធ។
តែពាក្យនេះ ខ្មែរយើងតែងនិយមយកមកប្រើក្នុងកំណាព្យ ឬ ចម្រៀងដើម្បីហៅអ្នកណាម្នាក់ដែលខ្លួនស្រលាញ់ពេញចិត្ត គាប់ហឫទ័យរបស់ខ្លួន មិនថាប្រុស ឬ ស្រីឡើយ។
ឧទាហរណ៍៖
-
កំណាព្យៈ តាំងពីឃ្លាតចាកនួននិម្មល រៀមរឹងទុក្ខទល់ខ្វល់ក្នុងប្រាណ កិច្ចការសារពើធ្វើពុំបាន នឹកតែកល្យាណសព្វវេលា។
-
ចម្រៀងៈ ទឹកភ្នែកលើថ្ពាល់ ហៅប្រុសនិមលឲ្យត្រលប់ ឃើញមុខមុនពេលឃ្លាតទៅ សមចិត្តពៅដែលនៅត្រូវការបង។ (បទ «គ្មានថ្ងៃបញ្ចប់» របស់សុគន្ធ នីសា)
តាមការពន្យល់ខាងលើ គឺគ្មានចំណុចណាដែលបញ្ជាក់ថា «និមល» ជាឈ្មោះរបស់មនុស្សស្រី ឬ ប្រុសសោះឡើយ។ ពាក្យនេះ គឺមានន័យ ត្រឹមតែ ឥតសៅហ្មង ឥតមន្ទិលប៉ុណ្ណោះ។
បើយើងពិនិត្យលើពាក្យដទៃទៀតដូចជាពាក្យ ពិសី, កល្យាណ, រតនា, សុផល, វឌ្ឍនា, សុភក្ដិ, វណ្ណា… យើងឃើញថា ពាក្យទាំងអស់នេះ អាចដាក់បានទាំងប្រុសទាំងស្រី ដូចជាមិនសូវអ្នកណា ចាប់ភ្លឹកថាស្រី ឬ ប្រុសទេ។ ចុះហេតុអ្វី ចម្លែកតែពាក្យ «និមល»?
តាមពិតមិនមែនមានតែខ្ញុំដែលជាប្រុសឈ្មោះនិមលតែម្នាក់ឯងទេ គឺមានច្រើនទៀតឈ្មោះ និមល ដូចជាលោក កែវ និមល អ្នកឆ្លើយឆ្លងវិទ្យុអាស៊ីសេរី ។ល។ និង ។ល។ ដូច្នេះ សូមអ្នកដែលបានស្ដាប់ឈ្មោះខ្ញុំនៅពេលដំបូង កុំមានការចម្លែកចិត្តអី៕
ឯកសារយោង៖
-
វចនានុក្រមខ្មែររបស់សម្ដេចសង្ឃជួន ណាត បោះពុម្ពឆ្នាំ1967 ទំព័រ 375
ថឹមថូវ
បងនិមលចេះភាសាសំស្រ្កឹតដែរហ្ន៎?
ចាំពេលទំនេរចូលអានទៀត! ពេលនេះរវល់ទៅវិញហើយ!!!
ចង់ចេះភាសាសំស្ក្រឹតដែរ, ត្រូវធ្វើបែបណាទៅបង?
ឧស្សាហ៍ទៅវត្តទៅវ៉ាទៅ! និយាយលេងទេ! តាមពិតខ្ញុំមិនចេះសំស្ក្រឹត ឬ បាលី អីទេ។ ដើមហេតុដំបូងដែលធ្វើឲ្យខ្ញុំចាប់អារម្មណ៍ស្រាវជ្រាវអក្សរនេះ ដោយសារខ្ញុំធ្លាប់បានអត្ថបទស្រាវជ្រាវរបស់លោក ឈៀង វិបុល ដែលចុះផ្សាយតាមទស្សនាវដ្ដីប្រជាប្រិយ ស្ដីអំពី «វិបត្តិនៃអក្សរសាស្ត្រខ្មែរ» ដែលនៅក្នុងនោះ លោកបានប្រៀបធៀបអំពីតួអក្សរខ្មែរ និង តួអក្សរ ទេវនាគរីដែលប្រើសម្រាប់កត់ត្រាភាសាសំស្ក្រឹត។ ដូច្នោះ ហើយទើបបានជាខ្ញុំសាកល្បងស្វែងយល់ដោយខ្លួនឯងទៅ។ មូលហេតុនោះគឺ ខ្ញុំចង់ដឹងណាស់ថា តើការអះអាងរបស់ក្រុមអភិរក្សនិយម (ក្រុមសម្ដេចជួន ណាត) ដែលសព្វថ្ងៃនេះមានលោកឈៀង វិបុល និង លោកវ៉េង ស្រ៊ាង (អតីតៈសង្ឃ) និងក្រុមម្ខាងទៀតគឺក្រុមទំនើប ដែលមានក្រសួងអប់រំ (លោកតា លី សុវីរ) មួយណាសមហេតុផល និងមានលក្ខណៈវិទ្យាសាស្ត្រជាង។
ខ្ញុំនឹងសរសេរអត្ថបទនេះនៅពេលក្រោយ។
អក្សរសំស្ក្រឹត និងអក្សរឥណ្ឌាវាទៅណាគ្នា? ឃើញឥណ្ឌាប្រើចឹងដែរ ។ ប្រហែលភាគច្រើនមានរៀនតាមវត្តអារាមមែនហើយ ឬពុធ្ធិកវិទ្យាល័យនានា ។ ចាំថាកាលខ្ញុំរៀនអង់គ្លេស នៅឯខេត្ត លោកបង (សង្ឃ) មួយអង្គបានបង្ហាញអក្សរហ្នឹង … យី! លោកបង អាហ្នឹងអក្សរឥណ្ឌាទេតើ រៀនភាសាឥណ្ឌាមែនទេ? លោកបងមានសង្ឃដីកាតបថា ទេ! នេះគេហៅថា អក្សរសំស្ក្រឹត !!!
តាមពិតប្រទេសឥណ្ឌាមានភាសាផ្លូវការដល់ទៅ២២ផ្សេងគ្នាឯណោះ។ ហើយតួអក្សរនោះស្រដៀងៗគ្នា។ ចំពោះភាសាហិនឌីនិងសំស្ក្រឹត គេប្រើអក្សរទេវនាគរីដើម្បីកត់ត្រា។ ភាសាផ្លូវការជាងគេ គឺហិនឌី និង អង់គ្លេស។
យល់ហើយ! សំស្ក្រឹតមើលទៅគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ណាស់! ខ្ញុំធ្លាប់អានសៀវភៅទាក់ទងនឹងសំស្ក្រឹតដែរ, តែគិតថា ត្រូវចំណាយពេលច្រើនក្នុងការរៀនអក្សររបស់វា ទើបខ្ញុំងាកមកសាកល្បងរៀនបាលីវិញ… យូរហើយ… មិនទាន់ចេះទៀត!!!
សួស្តីទាំងអស់គ្នា។
ឈ្មោះ និមល មានន័យល្អមែន។ ដំបូងខ្ញុំស្មានតែមិត្តស្រី ម្នាក់ដែលធ្លាប់រៀនជាមួយគ្នាចូលមកខំមិននៅប្លក់ខ្ញុំទេតើ តែដល់តែមើលមកនេះ ទើបដឹងថាជានិមលនេះ។ រឿងយល់ច្រឡំបែបនេះ ប្រហែលជាមកពីមិនយល់ពីអត្ថន័យនៃពាក្យច្បាស់លាស់ មួយទៀត ប្រហែលជាមកពីភាគច្រើនជាឈ្មោះរបស់មនុស្សស្រី ដូចដែលចាស់ពីមុនធ្លាប់តែដាក់ឱ្យកូនចៅ។ ប៉ុន្តែវាមិនមានអីប្លែកទេសម្រាប់ខ្ញុំ ដែលឃើញឈ្មោះនេះដាក់ដល់មនុស្សប្រុស ព្រោះខ្ញុំក៏មានមិត្តឈ្មោះនិមលនេះជាប្រុសដែរ ហើយក៏ធ្លាប់ឃើញមានឈ្មោះអ្នកផ្សេងៗទៀត ដូចដែលនិមលរាប់ខាងលើ។
ខ្ញុំចាប់អារម្មណ៍នឹងខំមិនរបស់និមល អំពីការអះអាងរបស់អ្នកអភិរក្សអក្សរសាស្ត្រខ្មែរ។ ខ្ញុំនឹងរង់ចាំអាន។
ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំបានជួបដោយចៃដន្យ ឥណ្ឌាម្នាក់ នៅកន្លែងអ៊ិនធ័រណិត។ ពេលសាកសួរគ្នាទៅ ក៏ដឹងថាគាត់និយាយភាសាខ្មែរបានយ៉ាងស្ទាត់ជំនាញ ព្រោះអីពាក្យក្នុងភាសាខ្មែរយើង ខ្ចីពីភាសាសំស្ក្រឹតច្រើនណាស់។ គាត់ថែមទាំងស្គាល់សម្ដេចសង្ឃ ជួន ណាត ទៀតផង។ ខ្ញុំបានសាកសួរគាត់ ពីឈ្មោះរបស់ខ្ញុំ និង បើកប្លក់ឲ្យគាត់មើល គាត់ថា ត្រូវហើយ មិនមែនឈ្មោះស្រីទេ។ អូ! ភ្លេចប្រាប់ គាត់ឈ្មោះ ព្រហ្មចារី វេទមិត្រ ជាវេជ្ជបណ្ឌិត ខាងឱសថបុរាណ និង យោគា។ គាត់មកនៅស្រុកខ្មែរ ជាង ៨ ឆ្នាំហើយ។ គាត់ថាជនជាតិឥណ្ឌាដែលមកចង់នៅស្រុកខ្មែរ ឬ មកលក់មុង អាចរៀនភាសាខ្មែរចេះតែក្នុងរយៈពេល ៤ ថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ គឺ អាចចេះនិយាយបានហើយ។ ខ្ញុំមិនដឹងថាពិតឬមិនពិតទេ (បោកខ្ញុំក៏មិនដឹង)។ នេះលេខទូរស័ព្ទគាត់ 012 990 923/ 016 408 603
ហេហេ សួស្តី និមល៕ និយាយពីលោកគ្រូ ព្រហ្មចារី នឹង ខ្ញុំក៏ធ្លាប់ស្គាល់គាត់ដែរ ព្រោះអីកាលខ្ញុំនៅស្រុកខ្មែរខ្ញុំរៀន ថ្នាក់ឆ្នាំមូលដ្ឋាន នៅសាកលវិទ្យាល័យមេគង្គកម្ពុជា ជាមួយគាត់៕ គាត់កំប្លែងណាស់ ហើយតែងតែដាស់តឿនពូកខ្ញុំ ពីបញ្ហាសុខភាព ដែលទាក់ទងនឹងថ្នាំបូរាណ ឬរុក្ខជាតិអីនឹង៕ តាមពិតខ្ញុំ ក៏ឈ្មោះនិមលដែរ ហាហា ពិតជាជួនមែន តែវាជាឈ្មោះនៅផ្ទះ អ្នកផ្ទះញុំស្កាល់តែនិមលទេ ហើយប្រហែលជាមិនសួវស្គាល់សុវុឌ្ឍីទេ៕
ម៉េចហើយល្បង!!! ខានជួបគ្នាយូរហើយ សុខសប្បាយជាទេ?? ប្រហែលជាភ្លេចញុំហើយដឹង!!!